Verhalen en merken Selectie en onderhoud van schoenen Recensies
We testten de witte barefoot sneakers leguano amalfi, die je nauwelijks aan je voeten voelt. Elegantie gecombineerd met maximaal comfort voor elke gelegenheid.
| Getest model | LEGUANO AMALFI White |
| Gebruik | vrije tijd, in de stad |
| Bovenmateriaal | 100% polyester |
| Zool | 100% LIFOLIT®, flexibel en antislip |
| Pasvorm | geschikt voor gemiddelde tot smallere voeten |
| Kleurvarianten | wit, zwart |
| Beschikbare maten | 36–44 |
| Prijs | 4 399 Kč |
| Testomstandigheden | tijdens een fotoshoot in Italië, in de bergen én in zee |
| Fabrikant | Duits merk leguano |
Tot nu toe had ik zelf nog geen ervaring met barefoot schoenen. Ik ben geen fan van hakken of nette damesschoenen, en in de zomer loop ik meestal op lichte maar wat stevigere schoenen. Voor mijn eerste kennismaking met barefoot koos ik daarom voor de witte sneakers leguano amalfi. Ze staan supermooi en passen bij elke outfit – niet alleen een zomerse. En omdat ze vernoemd zijn naar mijn favoriete Italiaanse stad Amalfi, leek het me het beste om ze juist in Italië te testen.
LEGUANO AMALFI White zijn schoenen die in Duitsland worden gemaakt en geïnspireerd zijn op Italië. Ze combineren een aangenaam zachte stof met een dunne, flexibele zool en zorgen voor uitzonderlijk comfort.
Aan- en uittrekken gaat eigenlijk net zoals bij andere sneakers. Maar het verschil voel je meteen bij de eerste stappen. Hoewel ik dit type schoenen nog nooit eerder had gedragen, voelde ik geen moment ook maar het kleinste ongemak. Mijn voeten deden geen pijn en van blaren – die ik meestal krijg bij elke nieuwe schoen – was geen sprake. De schoenen zitten perfect, volgen je voet én de ondergrond en lopen prettig en vlot.
De kleur sluit aan bij de huidige modetrends en wit past echt bijna overal bij. Het is tegelijk fris en elegant, dus je draagt ze net zo makkelijk onder een jeans als onder een rok of een nette jurk. Helaas worden deze sneakers door de dunne zool wel snel vies, waardoor ze vaker gewassen moeten worden – maar dat beschadigt de schoenen op geen enkele manier.
Het fijne kant op het bovenwerk oogt prachtig, maar vuil hecht zich er juist makkelijker aan. Door het textiele oppervlak kun je ze niet even snel schoonmaken – bijvoorbeeld met een snelle veeg met een nat doekje. Af en toe wassen is gewoon onvermijdelijk.
Ik haalde de sneakers op in de winkel en vertrok er twee dagen later mee naar Zuid-Italië, naar Apulië. Daar stond me een week vol fotografie en reizen langs stadjes en dorpjes te wachten. De weersvoorspelling beloofde temperaturen boven de 30 °C en ik maakte me een beetje zorgen hoe ik de reis op gloednieuwe schoenen – en dan ook nog gesloten – zou doorkomen. Uiteindelijk bleek elke zorg totaal onnodig.
Ondanks de hoge buitentemperaturen voelde ik de schoenen bijna niet aan mijn voeten en zelfs na intensief dragen, zeven dagen per week en gemiddeld 25.000 stappen per dag, had ik geen enkele blaar of andere drukplek. De amalfi deed zijn naam eer aan: in Italië voelde hij zich helemaal thuis.
Het enige kleine obstakel waren de gladde oppervlakken van de lokale stadsklinkers – die zijn in oude stadskernen net even anders dan wat we thuis gewend zijn. De straten zijn geplaveid met lichte stenen blokken die op sommige drukke plekken (meestal stoepranden bij oversteekplaatsen) eerder aan een geboende vloer doen denken. Daarop kunnen de schoenen soms een beetje wegglijden.
Hetzelfde gebeurt op glazen straatstenen (voor sommige winkels is dit type bestrating in Italië vrij gebruikelijk) of op gelakte, natte oppervlakken (zoals net geverfde zebrapaden). In Praag of andere Tsjechische steden hoef je dit probleem meestal niet tegen te komen.
Een veel groter verschil tussen rondlopen in Apulische dorpjes en Praag was de – al een paar keer genoemde – netheid. Omdat ik echt graag wandel en de meeste verplaatsingen in de stad – thuis én in het buitenland – het liefst lopend doe, zie je die belasting helaas snel terug aan het uiterlijk van de schoenen.
Terwijl het in de centra van oude Italiaanse steden relatief schoon is, is de situatie in een drukke grote stad natuurlijk anders. En dus: tijdens mijn verblijf in Italië waste ik de schoenen misschien één keer, maar in Praag zouden ze al na twee dagen de wasmachine in mogen na een hele dag dragen.
De kust van Apulië is rotsachtig, prachtig en adembenemend. Natuurlijk kon ik het niet laten om boven de zee rond te struinen en verliet ik vaak de comfortabele, veilige straatjes van de oude stadjes. Ook in dit terrein stelden de schoenen me geen enkele keer teleur. De zool hechtte zonder problemen aan de rotsen, gleed niet weg en elke stap voelde zeker en stevig – ik had geen moment het gevoel dat ik onzeker stond.
Ik snap dat dit stadsschoenen zijn en geen trekkingschoenen, maar als je tijdens je reis af en toe een uitstapje naar natuurlijk terrein wilt maken, kun je waarschijnlijk prima op deze schoentjes vertrouwen.
Net zoals deze sneakers geen trekkingschoenen zijn, zijn ze waarschijnlijk ook niet bedoeld voor in het water. Toch moest ik er meer dan eens mee de zee in. Als je de hele ochtend in de haven rondloopt, oude, doorleefde vissers fotografeert en gefascineerd naar hun dagelijkse vangst kijkt – met daartussen ontelbaar veel zee-egels – dan word je behoorlijk zenuwachtig van het idee om vanaf de rotsen de zee in te gaan.
De stadjes Molfetta en Trani, ten noordwesten van Bari, liggen aan de kust en je kunt er midden in het centrum van de oude stad zwemmen, direct onder de lokale kerken. Wie kan dat weerstaan? De stenen pieren van golfbrekers veranderen rond het middaguur in een stadsstrand waar vooral locals liggen, maar het water in gaan vanaf zo’n ondergrond is toch net wat spannender. Dus ik nam het risico en liep over met algen begroeide rotsblokken de zee in, gewoon met mijn sneakers aan.
Opnieuw: het was alsof ik ze bijna niet aanhad. Ze hielpen me over mijn angst voor zee-egelstekels en gladde stenen heen, zodat ik me op warme dagen zonder problemen kon afkoelen. Het zoute water leek ze niet te deren en na een flinke duik kwamen ze zelfs weer iets dichter bij wit.
Het zullen zeker niet de schoenen zijn die klassieke waterschoenen vervangen, maar in noodgevallen kunnen ze af en toe wel zo dienen. En omdat ik deze zomer nog geen regen heb gehad, testte ik hun ‘waterbestendigheid’ op z’n minst op deze manier.
Hoewel het voor mij altijd in de eerste plaats om praktisch gebruik en vooral comfort draait, wil je er soms ook gewoon leuk uitzien. Op dat vlak doen deze schoentjes precies wat ze moeten doen. Ik draag ze in de stad en naar kantoor, ik geef er fotografieles mee in het lokaal én buiten, en ik trek ze ook aan op weg naar het theater of een vernissage. In alle gevallen krijgen zowel ik als de schoenen veel bewondering.
Dit is echt een model dat bij elke outfit past. En als je klein woont en je schoenenkast nog kleiner is, dan is zo’n praktische allrounder extra welkom.
Ik ben niet iemand die bij elke outfit andere schoenen heeft. Als ik een model eenmaal fijn vind, kan ik er gerust een heel seizoen op lopen – en vaak niet maar één. Dit model is ontzettend comfortabel, staat mooi en ik was er vanaf onze eerste gezamenlijke ‘stap’ weg van.
Daarom hoop ik dat het vaker wassen ze niet merkbaar zal aantasten en dat ik er tot de eerste sneeuw van dit jaar mee door de stad kan blijven lopen. Want ze zijn echt geweldig.
Johana Kupčáková, afkomstig uit České Budějovice, is afgestudeerd aan de School voor Creatieve Fotografie in Praag en is daar sinds 2013 ook docent. Ze houdt zich actiever bezig met fotografie sinds 2008. In die tijd nam ze deel aan meerdere groeps- en solotentoonstellingen in binnen- en buitenland en haar foto’s zijn gepubliceerd in verschillende fotografiepublicaties. In 2012 won ze de prijs Fotografe van het Jaar van het tijdschrift FotoVideo, haar foto’s verschenen in de prestigieuze Nikon-kalender en ze is actief lid van de wereldwijde fotografiegemeenschap Women Street Photographers.
Fotografie ontdekte ze dankzij haar tweede passie: reizen. Juist die twee grootste liefdes probeert ze actief met elkaar te verbinden. Hoewel haar omgeving haar eerder ziet als een allround fotograaf, richt ze zich vooral op humanistische fotografie en de daarbij horende scènes uit het dagelijks leven.

U bevindt zich op www.premiumbarefoot.nl