Hoe bereid je je kind voor op de peuterspeelzaal, zodat de ochtenden niet veranderen in tranen en drama? We delen bewezen tips voor zowel de voorbereiding als de wenperiode.
Ik ben mama van de vierjarige Sárinka en de zesjarige Samík. Van alle mogelijke opties heb ik gekozen voor een gewone openbare peuterspeelzaal met gemengde groepen. Aan de voorbereiding op deze belangrijke stap in het leven van mijn kinderen heb ik veel aandacht besteed, en ik deel graag met jullie hoe het bij ons ging – zodat de peuterspeelzaal ook voor jullie kind een plek wordt waar het met plezier naartoe gaat: voor nieuwe vriendjes en mooie ervaringen.

Het is belangrijk om met kinderen positief en realistisch over de peuterspeelzaal te praten, en dat typische “dreigen met de peuterspeelzaal” als ouder te vermijden. Zo gaan kinderen het niet negatief zien en worden ze niet bang om erheen te gaan.
Wat bij mij, vóór en tijdens het schooljaar, goed werkte: met Samík bepaalde situaties naspelen met lego. We speelden met poppetjes “peuterspeelzaal”, we kopieerden het dagritme en ik verzon ook bewust verschillende situaties die we vervolgens via rollenspel oplosten (bijv. iemand pakt mijn speelgoed af, ik krijg mijn jas niet dicht, een vriendje heeft me geduwd, ik mis mama/papa …).
Bij de voorbereiding op de peuterspeelzaal kunnen kinderboeken over dit onderwerp enorm helpen. Kinderen kunnen zich daardoor beter voorstellen wat hen te wachten staat, en ook nadat ze gestart zijn, willen ze vaak dat je die boeken blijft voorlezen – omdat ze het leuk vinden dat er situaties in staan die ze van de peuterspeelzaal al goed kennen.

Wat het verblijf op de peuterspeelzaal zeker makkelijker maakt, is hoe zelfredzaam je kind al is: zich met een beetje hulp kunnen aan- en uitkleden en schoenen aan- en uittrekken, zelf kunnen eten, naar de wc kunnen, handen wassen met zeep, een zakdoek gebruiken, speelgoed opruimen… Natuurlijk helpen de leidsters graag met alles, maar hoe zelfstandiger en onafhankelijker je kind is, hoe zekerder het zich voelt en hoe minder het in situaties komt waarin het zich onbekwaam voelt.
Ook jij kunt het aan- en uitkleden en schoenen aan- en uittrekken makkelijker maken door de juiste kleding en schoenen te kiezen.

Waar ouders vaak het meest tegenop zien, is het wegbrengen in de ochtend. Soms gaat dat gepaard met huilen en tegenzin om te gaan. Kinderen proberen je dan vaak over te halen om thuis te mogen blijven. Uit ervaring raad ik je aan: doe dat niet (iedereen zei het destijds ook tegen mij, maar ik had het gevoel dat ik het zelf wel het beste wist) – kinderen onthouden het namelijk heel goed. Samík probeerde het daarna nog een paar keer en zei dan: “Maar weet je nog dat ik een keer heel hard huilde en dat je me toen thuis liet?”
Misschien één tip voor huilende kinderen: draag ze niet naar binnen en til ze in de garderobe niet op om ze te troosten. Dan wordt het voor je kind extra moeilijk om zich van jou los te maken. Pak liever de hand, of ga bij je kind door je knieën en geef een knuffel.

Bij ons verliep het wennen zonder grote problemen, maar omdat vorig jaar veel moeders mij benaderden die dat geluk niet hadden, heb ik mijn volgers om hulp gevraagd en een aantal tips verzameld die kinderen kunnen helpen. Al helpt in de meeste gevallen vooral tijd:
Kinderen huilen omdat jij voor hen het meest waardevolle in hun leven bent, en bij het afscheid zijn ze bang dat ze je kwijtraken. Toon begrip en probeer ze te troosten.

Als Samík thuiskwam, was hij altijd blij dat hij weer bij zijn speelgoed was en ging hij meestal meteen spelen – dat vond ik prima. Wat ik minder prettig vond, was dat hij sommige frustraties afreageerde op Sárinka, iets wat hij daarvoor niet deed. Meestal was dat een reactie op iets wat er op de peuterspeelzaal was gebeurd.
Ik herhaalde altijd dat als iemand iets doet wat hij niet fijn vindt, hij meteen iets moet zeggen en duidelijk moet maken dat hij het niet oké vindt. Hij pikte ook allerlei minder leuke dingen op van kinderen op de peuterspeelzaal (brutaal terugpraten, provoceren, gekke gezichten trekken) en probeerde dat daarna thuis uit. Dat was voor ons allemaal een flinke test van ons geduld.
Je moet eraan wennen dat zodra je kind naar de peuterspeelzaal gaat, het ook door andere mensen dan jij beïnvloed wordt – en dat hoort bij het leven.
Kinderen houden hun emoties op de peuterspeelzaal vaak in toom. En als ze dan thuiskomen, in een vertrouwde omgeving, in veiligheid, laten ze die emoties los. Dat kan pittig zijn voor iedereen. Het is me meerdere keren overkomen dat de kinderen al in de garderobe of in de auto ruzie maakten, brutaal deden of gewoon niet luisterden. Dat deed pijn en soms moest ik het echt even laten bezinken, maar je moet het niet persoonlijk nemen en tegen jezelf zeggen: “Het is maar een fase.”

Lucie @schoolofmylife
Vooral mama van twee kleine kinderen: Samuel (6 jaar) en Sára (4 jaar). Ik heb Pedagogiek gestudeerd aan de Karelsuniversiteit en mijn opleiding beïnvloedt voor een groot deel ook de content die ik maak op social media en op mijn blog, waar ik actief ben sinds Samík geboren is.

U bevindt zich op www.premiumbarefoot.nl
Vul je e-mail in, draai aan het rad en we sturen je prijs ook per e-mail.
We hebben de code ook naar je e-mail gestuurd. Geldig tot .
Geen probleem, je hebt nog één poging.
Geen probleem, probeer het de volgende keer opnieuw. Intussen sturen we je nieuws en kortingen per e-mail.